Maksymalna, dobowa dawka ibuprofenu to 1200 mg

 

Odkrycie kwasu acetylosalicylowego (ASA) z całą pewnością zrewolucjonizowało podejście do terapii chorób o podłożu zapalnym. Jego stosowanie wiązało się jednak z dużą ilością działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Postuluje się, że dopiero opatentowanie ibuprofenu pozwoliło na prowadzenie efektywnej, ale i bezpiecznej terapii. Czy rzeczywiście? Oto kilka faktów na temat najpopularniejszej obecnie substancji o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

 

 

Ibuprofen - co farmaceuta wiedzieć powinien?

 

  1. Pierwsze badanie kliniczne z zastosowaniem ibuprofenu zostało przeprowadzone w 1966 r. i obejmowało pacjentów z chorobą reumatyczną. 
  2. Ibuprofen posiada tzw. niski potencjał gastrotoksyczny (jest bezpieczniejszy niż ketoprofen, deksketoprofen, diklofenak, indometacyna czy ASA), co nie oznacza, że jest całkowicie wolny od działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Twierdzenie jakoby substancja była całkowicie bezpieczna dla układu pokarmowego jest dalekie od wyników badań.
  3. Wśród leków OTC ostatnio pojawił się ibuprofen w dawce 600 mg. Rejestracja ta wzbudziła spore kontrowersje w środowisku lekarzy i farmaceutów, z uwagi na większe ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Niemniej, należy pamiętać, że 600 mg to maksymalna, dostępna bez recepty dawka tego leku.
  4. Maksymalna, dobowa dawka ibuprofenu to 1200 mg. Specjaliści wskazują, że substancję tą łatwo przedawkować. Ibuprofen jest bowiem składnikiem dużej liczby preparatów złożonych (np. razem z paracetamolem, kodeiną, kofeiną), oraz z powodu bardzo szerokiego rozpowszechnienia w tzw. obrocie pozaaptecznym.
  5. Ibuprofen – jak każdy NLPZ - należy podawać z ostrożnością u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Substancja ta wchodzi bowiem w interakcje z lekami hipotensyjnymi. Najwyższe ryzyko wystąpienia tej niekorzystnej zależności dotyczy sartanów, zaś najniższe – antagonistów kanałów wapniowych.
  6. Ibuprofen – zgodnie z rekomendacjami prof. Hryniewicz z 2016 r. – to podstawa leczenia bólu w przebiegu infekcji dróg oddechowych. Zalecenia te wskazują, że mając do wyboru preparaty zawierające ibuprofen lub paracetamol, w pierwszej kolejności powinien zostać podany ibuprofen.
  7. Ibuprofen wchodzi także w interakcje z niektórymi antybiotykami. Przykładem może być tutaj zależność z fluorochinolonami (np. ciprofloksacyną) Wskazuje się, że jednoczesne podawanie tych antybiotyków z ibuprofenem znacząco zwiększa ryzyko drgawek. Interakcja ta posiada szczególne znaczenie u pacjentów z zakażeniem dróg moczowych, w przypadku których obie substancje pełnią istotną rolę terapeutyczną.

 

  

Pointa:

Powyższa lista nie wyczerpuje wszystkich, istotnych informacji dotyczących tej najważniejszej substancji przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Niemniej, należy ją wziąć mocno pod uwagę w trakcie konsultacji pacjentem.

Zanim wydasz ibuprofen, zawsze zapytaj, czy pacjent przyjmuje już tę substancję czynną. Jeśli odpowiedź będzie twierdząca, zweryfikuj przyczynę podania leku, stosowaną dawkę i – ewentualnie – zaproponuj inną opcję terapeutyczną.


Opracował zespół zatrzymajpacjenta.pl