Zgodnie z ostatnimi rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (PTNT) docelowe wartości ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 roku życia powinny wynosić mniej niż 140/80 mmHg i nie niżej niż 130/70 mmHg. Z kolei w przypadku osób po 80 roku życia zaleca się jeszcze ostrożniejsze obniżanie skurczowego ciśnienia tętniczego do wartości poniżej 150 mmHg. Analizując podane wartości nasuwa się pytanie, którą z 5 głównych grup leków hipotensyjnych wybrać, aby ciśnienie tętnicze u osób starszych utrzymywało się na optymalnym poziomie. Wytyczne PTNT wskazują tutaj leki moczopędne, wśród których wyróżnia się indapamid, należący do klasy diuetyków tiazydopodobnych1.

 

Dlaczego akurat indapamid?

 

Odpowiedź na pytanie przynosi gruntowna analiza badania HYVET. Wzięło w nim udział niemal 4 tysiące pacjentów powyżej 80 roku życia z nadciśnieniem tętniczym. Pacjenci zostali przydzieleni do grupy przyjmującej indapamid o przedłużonym uwalnianiu w dawce 1,5 mg lub do grupy otrzymującej placebo (w przypadku nieosiągania docelowych wartości ciśnienia do leczenia dołączano perindopril). Co interesujące, badanie zostało zakończone przedwcześnie ze względu na zaobserwowane bardzo istotne korzyści kliniczne. W grupie otrzymującej indapamid w porównaniu do grupy placebo zaobserwowano znaczącą, sięgającą 30% redukcję udarów zakończonych i niezakończonych zgonem. Dodatkowo odnotowano redukcję śmiertelności całkowitej (o 21%), zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 23%), a także redukcję przypadków niewydolności serca (o 64%). Wyniki te znalazły odzwierciedlenie w rekomendacjach PTNT, która jasno wskazują, że indapamid powinien być preferowanym lekiem u pacjentów powyżej 80 roku życia1,2.

 

 

Forma o przedłużonym działaniu

 

Obecnie indapamid stosuje się głównie w postaci o przedłużonym uwalnianiu (SR), co pozwala na stosowanie mniejszej dawki leku (1,5 mg w porównaniu do 2,5 mg w przypadku preparatów o szybkim uwalnianiu) przy zachowaniu działania hipotensyjnego utrzymującego się dłużej niż 24 godziny. Taka forma korzystnie wpływa więc na stopień przestrzegania zaleceń terapeutycznych. Przy stosowaniu postaci SR zmniejszone jest również ryzyko wystąpienia hipokaliemii. Warto pamiętać, że stan ten u osób w wieku podeszłym może być szczególnie niebezpieczny2,3.

 

 

Puenta:

Jeśli Twój pacjent jest w wieku podeszłym i cierpi na nadciśnienie tętnicze pamiętaj, że istotną rolę w jego terapii powinien odgrywać indapamid. Koniecznie zwróć także uwagę na inne, docelowe wartości ciśnienia tętniczego u chorych po 65 roku życia oraz u chorych po 80 roku życia. Jeśli nie pamiętasz – znajdziesz je w tym artykule.

Realizując receptę na indapamid, np. Diuresin SR przypomnij pacjentowi, że lek przyjmuje się rano, niezależnie od posiłków, zatem opakowanie 60 tabletkowe wystarczy na 2 miesiące terapii.

 

Substancja czynna Nazwa postać i dawka Zawartość opakowania Urzędowa cena zbytu Cena hurtowa brutto Cena detaliczna Wysokość limitu finansowania Poziom odpłatności Wysokość dopłaty świadczeniobiorcy
Indapamidum Diuresin SR, tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu, 1.5 mg 60 szt. 12,07 zł 12,67 zł 16,29 zł 14,76 zł 30%  5,96 zł

Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 21 października 2020 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 listopada 2020 r.

 

 

Pełna informacja o leku opis leku Diuresin SR

Ulotka przylekowa, którą możesz wydrukować lub wysłać na maila: Ulotka przylekowa Diuresin SR

 

 

Przygotował zespół zatrzymajpacjenta.pl

 

Piśmiennictwo:

  1. Wytyczne PTNT 2019
  2. Agata Tymińska, Marcin Grabowski. Zastosowanie indapamidu u pacjentów w wieku podeszłym i chorobami współistniejącymi. Przypadek i komentarz. Geriatria 2019

 
Skrócona informacja o leku Diuresin SR: 

Nazwa produktu leczniczego: DIURESIN SR. Skład jakościowy i ilościowy: 1,5 mg indapamidu (indapamidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 126,45 mg. Postać farmaceutyczna: Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Wskazania do stosowania: Nadciśnienie tętnicze pierwotne, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dawkowanie i sposób podawania: Dorośli: zalecana początkowa jednorazowa dawka dobowa indapamidu wynosi 1,5 mg, co odpowiada 1 tabletce powlekanej o przedłużonym uwalnianiu 1,5 mg. Podawanie większych dawek niż zalecane zwiększa wydalanie sodu w moczu nie nasilając działania przeciwnadciśnieniowego. Produkt leczniczy zwykle przyjmuje się rano, niezależnie od posiłków. Dzieci: Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Diuresin SR u dzieci. Przeciwwskazania: świeży udar niedokrwienny mózgu, nadwrażliwość na substancję czynną, sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby przebiegająca z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, hipokaliemia. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dot. stosowania: należy zachować ostrożność w przypadku równoczesnego stosowania produktów digoksyny, litu, astemizolu, terfenadyny, erytromycyny (podawanej dożylnie) u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej oraz u pacjentów z cukrzycą, z uwagi na zwiększone ryzyko zmniejszenia tolerancji glukozy. U pacjentów z dną (także przebytą) lub hiperurykemią stosowanie indapamidu może powodować nadmierne zwiększenie stężenia kwasu moczowego w osoczu. U pacjentów z nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy należy odstawić, gdy wystąpi hiperkalcemia. W przypadku zaburzenia czynności wątroby leki moczopędne z grupy tiazydów (m.in. indapamid) mogą przyspieszać rozwój encefalopatii wątrobowej. W przypadku wystąpienia objawów encefalopatii wątrobowej produkt leczniczy należy natychmiast odstawić. Indapamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe od 10 do 50 ml/min), gdyż zmniejszenie objętości osocza w trakcie leczenia może być przyczyną wystąpienia lub nasilenia niewydolności nerek. W przypadku nasilenia niewydolności nerek w trakcie leczenia, Diuresin SR należy odstawić. Indapamid może powodować zmniejszenie stężenia potasu i sodu w osoczu. Stężenie potasu w osoczu należy oznaczyć w pierwszym tygodniu stosowania produktu leczniczego, a następnie kontrolować okresowo, zwłaszcza u pacjentów leczonych jednocześnie glikozydami naparstnicy lub steroidami o działaniu ogólnoustrojowym oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby. U tych pacjentów zalecane jest wzbogacenie diety w produkty o wysokiej zawartości potasu lub stosowanie produktów zawierających potas. W przypadku stosowania indapamidu w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi należy na początku ich stosowania podawać mniejsze dawki początkowe tych leków. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania indapamidu i leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Szczególnie w pierwszym tygodniu jednoczesnego stosowania ACE-I i indapamidu zalecana jest kontrola czynności nerek (oznaczenie stężenia kreatyniny). Należy zachować ostrożność u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, ponieważ indapamid może nasilać objawy lub powodować nawrót choroby. Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u dzieci. Nie należy stosować produktu leczniczego w tej grupie wiekowej. W trakcie stosowania produktu zalecana jest okresowa kontrola ciśnienia tętniczego. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Działania niepożądane: Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej – hiponatremia (u ok. 3% pacjentów), hipokaliemia (stężenie potasu poniżej 3,4 mmol/l); obserwuje się często (u 3 do 7% pacjentów leczonych indapamidem w dawce 2,5-5 mg). W badaniu oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo indapamidu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (SR) w porównaniu do tabletki konwencjonalnej (IR), hipokaliemię obserwowano bardzo często (u 29% stosujących indapamid 2,5 mg IR oraz u 11, 18 i 14% pacjentów stosujących indapamid SR, odpowiednio, w dawkach 1,5; 2,0 i 2,5 mg). W większości przypadków hipokaliemia objawia się w postaci zaburzeń w zapisie EKG (wydłużenie odcinka QT, arytmia), nadmiernego osłabienia i kurczu mięśni. Zaburzenia żołądka i jelit: nudności; wymioty; zaparcia; biegunki; bóle brzucha; utrata apetytu. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (często - u mniej niż 5% pacjentów): rumień; pokrzywka; świąd; zapalenie naczyń. Zaburzenia serca: uczucie kołatania serca; hipotonia ortostatyczna; przedwczesne skurcze komorowe. Zaburzenia układu nerwowego: bóle i zawroty głowy; zaburzenia nastroju; parestezje. Zaburzenia krwi i układu chłonnego (rzadko): trombocytopenia; leukopenia; agranulocytoza; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna. Podmiot odpowiedzialny: POLFARMEX S.A. ul. Józefów 9, 99-300 Kutno. Nr pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 9758 Kategoria dostępności: wydaje się z przepisu lekarza – Rp, Informacja o cenie urzędowej detalicznej i maksymalnej dopłacie ponoszonej przez pacjenta: Diuresin SR znajduje się w wykazie leków refundowanych  z odpłatnością 30% lub 0 zł dla pacjentów po 75 r.ż.*. Cena urzędowa detaliczna: 30 tabl. - 8,78 zł, 60 tabl. – 16,29 zł; wysokość dopłaty świadczeniobiorcy: 30 tabl. 3,61 zł lub 0 zł dla osób po 75 r.ż. 60 tabl. – 5,96 zł lub 0 zł dla osób po 75 r.ż. Dodatkowe informacje o leku dostępne w siedzibie podmiotu odpowiedzialnego.