Indapamid od lat postrzegany jest jako jeden z ważniejszych (jak nie najważniejszy!) preparatów moczopędnych, które znalazły zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Co o tym zdecydowało?

 

Zacznijmy od mechanizmu działania. Substancja ta jest związkiem sulfonamidowym zbliżonym budową chemiczną do diuretyków tiazydowych (dlatego niektórzy autorzy określają go jako tzw. diuretyk tiazydopodobny). Dzięki zastąpieniu pierścienia tiazydowego pierścieniem metyloindolowym jest bardziej lipofilny niż diuretyk tiazydowy (np. stosowany często w Polsce hydrochlorotiazyd), i tym samym znacznie sprawniej przenika do tkanek1.

 

 

Działanie

 

Mechanizm działania indapamidu nie jest do końca poznany. Przypuszcza się, że efekt hipotensyjny powiązany jest z bezpośrednim działaniem rozszerzającym na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, co powoduje zmniejszenie oporu obwodowego. Działanie moczopędne w tym kontekście wydaje się mieć znaczenie drugorzędne.

 

 

Miejsce w wytycznych PTNT 2019

 

Potwierdzone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa indpamidu znalazły odbicie w rekomendacjach dotyczących postępowania u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym. Wytyczne PTNT wskazują, że indapamid (jako tzw. diuretyk tiazydopodobny) w ramach leczenia hipotensyjnego obejmującego stosowania 2 lub 3 substancji czynnych jednocześnie może zostać dołączony do:

  • ACE inhibitora (w ramach terapii dwulekowej);
  • Sartanu (w ramach terapii dwulekowej);
  • ACE-inhibitora i antagonisty kanałów wapniowych (w ramach terapii trójlekowej);
  • Sartanu i antagonisty kanałów wapniowych (w ramach terapii trójlekowej)1.

 

 

Indapamind na liście refundacyjnej

 

Preparaty indapamidu od lat znajdują się na listach refundacyjnych z odpłatnością dla pacjenta w wysokości 30%. 

W obwieszczeniu Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych z dnia 1 września 2020 roku, produktem będącym podstawą limitu dla indapamidów jest Diuresin SR w opakowaniu 60 tabletkowym, w cenie dla pacjenta 4,26 zł.*

 

Substancja czynna Nazwa postać i dawka Zawartość opakowania Urzędowa cena zbytu Cena hurtowa brutto Cena detaliczna Wysokość limitu finansowania Poziom odpłatności Wysokość dopłaty świadczeniobiorcy
Indapamidum Diuresin SR, tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu, 1.5 mg 60 szt. 10,08 zł 10,58 zł 14,20 zł 14,20 zł 30%  4,26 zł

 

 

Puenta:

Realizując receptę na indapamid np. Diuresin SR przypomnij pacjentowi, że lek przyjmuje się rano, niezależnie od posiłków.

Przyjmując lek zgodnie ze schematem dawkowania, to jest 1 tabletkę dziennie, 1 opakowanie Diuresinu SR 60 tabl. wystarczy pacjentowi na 2 miesiące, a miesięczny koszt terapii to 2,13 zł.

 

Pełna informacja o leku opis leku Diuresin SR

Ulotka przylekowa, którą możesz wydrukować lub wysłać na maila: Ulotka przylekowa Diuresin SR

 

Przygotował zespół zatrzymajpacjenta.pl

 

Piśmiennictwo:

  1. Agata Tymińska i wsp. Zastosowanie indapamidu u pacjentów w wieku podeszłym i chorobami współistniejącymi. Przypadek i komentarz. Geriatria 2019
  2. Wytyczne PTNT 2019

 
Skrócona informacja o leku Diuresin SR: 

Nazwa produktu leczniczego: DIURESIN SR. Skład jakościowy i ilościowy: 1,5 mg indapamidu (indapamidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 126,45 mg. Postać farmaceutyczna: Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu. Wskazania do stosowania: Nadciśnienie tętnicze pierwotne, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dawkowanie i sposób podawania: Dorośli: zalecana początkowa jednorazowa dawka dobowa indapamidu wynosi 1,5 mg, co odpowiada 1 tabletce powlekanej o przedłużonym uwalnianiu 1,5 mg. Podawanie większych dawek niż zalecane zwiększa wydalanie sodu w moczu nie nasilając działania przeciwnadciśnieniowego. Produkt leczniczy zwykle przyjmuje się rano, niezależnie od posiłków. Dzieci: Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Diuresin SR u dzieci. Przeciwwskazania: świeży udar niedokrwienny mózgu, nadwrażliwość na substancję czynną, sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby przebiegająca z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, hipokaliemia. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dot. stosowania: należy zachować ostrożność w przypadku równoczesnego stosowania produktów digoksyny, litu, astemizolu, terfenadyny, erytromycyny (podawanej dożylnie) u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej oraz u pacjentów z cukrzycą, z uwagi na zwiększone ryzyko zmniejszenia tolerancji glukozy. U pacjentów z dną (także przebytą) lub hiperurykemią stosowanie indapamidu może powodować nadmierne zwiększenie stężenia kwasu moczowego w osoczu. U pacjentów z nadczynnością przytarczyc produkt leczniczy należy odstawić, gdy wystąpi hiperkalcemia. W przypadku zaburzenia czynności wątroby leki moczopędne z grupy tiazydów (m.in. indapamid) mogą przyspieszać rozwój encefalopatii wątrobowej. W przypadku wystąpienia objawów encefalopatii wątrobowej produkt leczniczy należy natychmiast odstawić. Indapamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe od 10 do 50 ml/min), gdyż zmniejszenie objętości osocza w trakcie leczenia może być przyczyną wystąpienia lub nasilenia niewydolności nerek. W przypadku nasilenia niewydolności nerek w trakcie leczenia, Diuresin SR należy odstawić. Indapamid może powodować zmniejszenie stężenia potasu i sodu w osoczu. Stężenie potasu w osoczu należy oznaczyć w pierwszym tygodniu stosowania produktu leczniczego, a następnie kontrolować okresowo, zwłaszcza u pacjentów leczonych jednocześnie glikozydami naparstnicy lub steroidami o działaniu ogólnoustrojowym oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby. U tych pacjentów zalecane jest wzbogacenie diety w produkty o wysokiej zawartości potasu lub stosowanie produktów zawierających potas. W przypadku stosowania indapamidu w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi należy na początku ich stosowania podawać mniejsze dawki początkowe tych leków. Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania indapamidu i leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Szczególnie w pierwszym tygodniu jednoczesnego stosowania ACE-I i indapamidu zalecana jest kontrola czynności nerek (oznaczenie stężenia kreatyniny). Należy zachować ostrożność u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, ponieważ indapamid może nasilać objawy lub powodować nawrót choroby. Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u dzieci. Nie należy stosować produktu leczniczego w tej grupie wiekowej. W trakcie stosowania produktu zalecana jest okresowa kontrola ciśnienia tętniczego. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Działania niepożądane: Częstość występowania działań niepożądanych została określona w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej – hiponatremia (u ok. 3% pacjentów), hipokaliemia (stężenie potasu poniżej 3,4 mmol/l); obserwuje się często (u 3 do 7% pacjentów leczonych indapamidem w dawce 2,5-5 mg). W badaniu oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo indapamidu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (SR) w porównaniu do tabletki konwencjonalnej (IR), hipokaliemię obserwowano bardzo często (u 29% stosujących indapamid 2,5 mg IR oraz u 11, 18 i 14% pacjentów stosujących indapamid SR, odpowiednio, w dawkach 1,5; 2,0 i 2,5 mg). W większości przypadków hipokaliemia objawia się w postaci zaburzeń w zapisie EKG (wydłużenie odcinka QT, arytmia), nadmiernego osłabienia i kurczu mięśni. Zaburzenia żołądka i jelit: nudności; wymioty; zaparcia; biegunki; bóle brzucha; utrata apetytu. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (często - u mniej niż 5% pacjentów): rumień; pokrzywka; świąd; zapalenie naczyń. Zaburzenia serca: uczucie kołatania serca; hipotonia ortostatyczna; przedwczesne skurcze komorowe. Zaburzenia układu nerwowego: bóle i zawroty głowy; zaburzenia nastroju; parestezje. Zaburzenia krwi i układu chłonnego (rzadko): trombocytopenia; leukopenia; agranulocytoza; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna. Podmiot odpowiedzialny: POLFARMEX S.A. ul. Józefów 9, 99-300 Kutno. Nr pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 9758 Kategoria dostępności: wydaje się z przepisu lekarza – Rp, Informacja o cenie urzędowej detalicznej i maksymalnej dopłacie ponoszonej przez pacjenta: Diuresin SR znajduje się w wykazie leków refundowanych  z odpłatnością 30% lub 0 zł dla pacjentów po 75 r.ż.*. Cena urzędowa detaliczna: 30 tabl. - 8,78 zł, 60 tabl. – 14,21 zł; wysokość  dopłaty świadczeniobiorcy: 30 tabl. 3,61 zł lub 0 zł dla osób po 75 r.ż. 60 tabl. – 4,26 zł lub 0 zł dla osób po 75 r.ż. Dodatkowe informacje o leku dostępne w siedzibie podmiotu odpowiedzialnego.

 

* Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2020 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na 1 września 2020 r.