COVID-19. Zapobieganie i leczenie, wydane przez The First Affiliated Hospital, Zhejiang University School of Medicine (FAHZU). Materiał przetłumaczony na język polski z inicjatywy studentów Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, objęta patronatem Polskiej Federacji Szpitali.

 

Informacje na temat diagnostyki, epidemiologii, powikłań i leczenia COVID-19 ulegają ciągłej aktualizacji. To dobrze. Jest to sygnał, że świat nauki na całym świecie bacznie obserwuje rozwój pandemii i szuka rozwiązań mających na celu dokładne poznanie wirusa SARS-CoV-2. Poniżej przedstawiliśmy zestawienie najważniejszych doniesień z ostatnich dni w kontekście objawów zakażenia.

 

Fakt, że choroby przewlekłe, w tym cukrzyca znacząco mogą pogorszyć przebieg COVID-19 jest już dobrze udokumentowany w źródłach naukowych (więcej na ten temat w artykule: Koronawirus: epidemiologia, czynniki ryzyka, szczepienie, potencjalne terapie). Mając na uwadze tę niekorzystną zależność, Polskie Towarzystwo Diabetologiczne (PTD) przygotowało specjalne rekomendacje dla pacjentów z cukrzycą. To ich najważniejsze punkty.

 

Potencjalne terapie, które mogą zostać wykorzystane w leczeniu zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 są obecnie jednym z najczęściej poszukiwanych informacji we wszystkich bazach piśmiennictwa medycznego. Dlatego też zdecydowaliśmy się na opracowanie syntetycznego przeglądu najważniejszych cząsteczek, które mogą zostać wykorzystane w terapii COVID-19.

 

Pamiętajmy jednak, że poniższa tabela nie wyczerpuje wszystkich możliwości terapeutycznych. W miarę jak badania nad SARS-CoV-2 będą postępować, z całą pewnością możemy się spodziewać kolejnych potencjalnych leków.

 

17 marca 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia wydała zalecenie, aby osoby zakażone koronawirusem SARS-Cov-2 nie stosowały ibuprofenu w celu łagodzenia objawów infekcji (m. in. gorączki – objawu, który występuje u niemal 90 proc. wszystkich chorych). Apel WHO jest pokłosiem stanowiska francuskiego ministra zdrowia, który powołując się na doniesienie opublikowane w „The Lancet” zasugerował, że ibuprofen oraz inne leki przeciwzapalne mogą ułatwiać zakażenie SARS-CoV-2 i pogarszać przebieg kliniczny COVID-19. 

 

Na początku marca bieżącego roku literaturę medyczną obiegło doniesienie sugerujące, że 2 główne grupy leków na nadciśnienie tętnicze, czyli ACE-inhibitory i sartany mogą zwiększać ryzyko zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Jakie jest stanowisko towarzystw naukowych w tym obszarze? Czy rzeczywiście preparaty te należałoby odstawić?

 

O jakim leku mówi się obecnie najwięcej? Odpowiedź nie jest trudna. Chlorochina – cząsteczka o długiej tradycji stosowania w kilku ważnych obszarach terapeutycznych, jednak nadal o nie do końca poznanym mechanizmie działania. Jakie są wskazania do jej stosowania? Czy zasadne jest podawanie jej profilaktycznie w zakażeniu COVID-19? Jak wygląda dawkowanie chlorochiny? Na te oraz inne pytania postaramy się odpowiedzieć w niniejszym artykule.

 

Pozostajemy w temacie zakażeń wirusowych układu oddechowego.

W poprzednim materiale (Koronawirus: epidemiologia, czynniki ryzyka, szczepienie, potencjalne terapie) poruszyliśmy m. in. kwestie ryzyka ciężkich powikłań u różnych grup pacjentów zakażonych wirusem SARS-CoV-2. W poniższym natomiast skupimy się na porównaniu grypy i COVID-19 – choroby wywołanej przez patogen pochodzący z Wuhan.

 

Wbrew doniesieniom medialnym, obie choroby różnią się od siebie, co ilustruje poniższa tabela.

 

Na początku tego miesiąca Polskie Towarzystwo Reumatologiczne i konsultant krajowy w dziedzinie reumatologii zasygnalizowały, że osoby będące w trakcie leczenia immunosupresyjnego są zdecydowanie bardziej podatne na zakażenia wirusowe układu oddechowego (w tym na grypę i zakażenie koronawirusem z Wuhan) niż osoby zdrowe. Pacjentom takim zaleca się uważne monitorowanie swojego stanu zdrowia, a w razie wystąpienia objawów (np. gorączki, duszności, silnego kaszlu) niezwłoczny kontakt z poradnią lub/i stacją sanitarno-epidemiologiczną.

 

Koronawirus to w ostatnich tygodniach czarny charakter wszystkich mediów na całym świecie. Nic więc dziwnego, że wokół niego narosło znacznie więcej mitów i półprawd niż wokół jakiegokolwiek innego czynnika chorobotwórczego. Dlatego zdecydowaliśmy się na materiał, który próbuje porządkować wiedzę na temat najbardziej znanego patogenu w 2020 r.